تعریف درام به زبان ساده

0
1759

درام چیست؟ تئاتر چیست؟ در نگاه اول سوال ساده ای ممکن است به نظر برسد، اما اکثریت مردم؛ شاغلین تئاتر، کارشناسان آموزش و دانشجویان تئاتر به طور یکسان تعریف دقیقی از این کلمات بدون این که سخت مغزشان را به کار بیاندازند، نخواهند داشت؛ چرا که این کلمات به طور مترادف بسته به موقعیتی که در آن هستند، مورد استفاده قرار می گیرند.

اغلب وقتی مردم کلمه (دراما) را می شنوند به طور خودکار درباره اجرا فکر می کنند: نشان دادن یک عمل توسط یک گروه که با هدف سرگرمی و شاید روشنفکری آن را انجام می دهند. ذهن دیگران شاید به سمت فن شعر ارسطو و توضیحاتش درباره طبیعت ، عناصر و اهداف درام برود.

درام یک واژه یونانی باستانی به معنای کنش یا عمل است که توسط فیلسوف یونانی ارسطو در کتاب فن شعرش تعریف شده جایی که اشکال مختلف شعر را بر اساس ویژگی های اساسی طبقه بندی کرده است.

او از واژه دراما برای توصیف اجرای قطعات شاعرانه در حضور مخاطبان در مکان اجرای تئاتر استفاده کرده است. ارسطو دراما را به عنوان یک واژه عمومی برای انواع شعر – ادبیات که دارای کنش بودند به کار برد. او همچنین انواع مختلف ترکیبات این حوزه مانند کمدی و تراژدی را نیز طبقه بندی کرد. او کمدی را به عنوان یک نوع درام که باعث خنده مخاطبان و تراژدی را نوعی درام که عملش باعث تاثر یا ترس مخاطب می شود، در نظر گرفت. نظریه پرداز رومی هوراس دیدگاه دیگری را مطرح می کند که در آن هدف درام لذت یا هدایت کردن است. اگر چه انواع تعریف ها و تحولات در درام بعد از تعاریف کلاسیک آن آمده است، اما نکته حائز اهمیت آن است که در طول قرن ها هنوز قواعد کلاسیک، ارزش خود را تا امروز حفظ کرده اند.

درام به عنوان تقلید

ارسطو عنوان می کند که درام عملی است که در آن تقلید صورت می گیرد، به این دلیل که نوشته شده تا با عمل انسان به نمایش در آید، بنابراین نمایش این ترکیب ها نیاز به انسانی دارد تا به عنوان انسان درون متن ها عمل کند. بنابراین این سیستم طبقه بندی شامل تمایز بین متن ها و اجرای دراماتیک که اغلب نیاز به تعریف بیشتری دارند ارائه می دهد. ارسطو ادعا کرد که متون و اجرای دراماتیک تقلید اقدامات و اعمال انجام شده در زندگی واقعی افراد است.او فرایند تقلید را به عنوان درام می شناساند و انواع تقلید را تحلیل می کند. استدلال ارسطو نشان می دهد که درام ها انواع منحصر به فرد شعر را ارائه می دهند، زیرا آن ها از اعمال واقعی برای ساخت متن ها یا ایده ها که جنبه های احتمالی از واقعیت را در برمی گیرند استفاده می کنند.

درام به عنوان کنش

ارسطو عنوان می کند که انجام اعمال در درام با هدف اعمال تقلیدی انجام می شود نه انجام اعمال واقعی. در حالی که دیدگاه وی تاثیر گذار بوده است، بررسی این که چگونه مفهوم تقلید با درام ارتباط پیدا می کند، بسیار مهم است. درک ما از فعالیت های دراماتیک بیشتر شامل مواردی است که صرفا کپی کردن اعمالی است که توسط نمایشنامه نویس یا اجرا کننده درباره زندگی روزمره مردم نوشته شده است. برای نمونه کسی که نقش یک قاتل را در یک درام اجرا می کند، بعید است که دقیقا کپی از قتلی باشد که واقعا رخ داده است. بنابراین، مفهوم بازنمایی در نمایشنامه و تئاتر اهمیت زیادی دارد.

واژه درام به طرز فزاینده‌ای در مورد برنامه مستند تلویزیونی نیز به کار می‌رود. مستندهای تلویزیونی، نوعی بازسازی رویدادهای واقعی هستند که مرز بین افسانه و واقعیت را محو و کمرنگ می‌کنند. فیلم‌های مستند تلویزیونی از مکان‌های واقعی استفاده و زندگی افراد واقعی را روایت می‌کنند. آنها برای انجام این کار، مواد مستند را به گونه‌ای نشان می‌دهند که صورت دراماتیک به خود بگیرد.

تمامی فیلم‌های مستند و برنامه‌های خبری برای عناوین خبری خود به دنبال رویدادهای دراماتیک هستند. در این چارچوب درام به رویدادهایی اطلاق می‌شود که از شدت و غلظت عاطفی بالایی برخوردار باشند.

ارسال نظر

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید